rozkładówka

autor Marta Guśniowska

reżyseria Petr Nosálek

scenografia Eva Farkašová

muzyka Piotr Klimek

ruch sceniczny Jacek Gębura


OBSADA:

Reżyser, Krasnoludek Gburek  Łukasz Bugowski

Baletmistrz, Staruszek, Krasnoludek Mędrek Andrzej Szymański

Tancerka, Królewna Śnieżka Anna Jarota

Tancerka, Macocha, Krasnoludek Śpioszek Mariola Ordak-Świątkiewicz

Tancerka, Zwierciadło, Krasnoludek Wesołek Agnieszka Zyskowska-Biskup

Garderobiana, Niania, Krasnoludek Gapcio Elżbieta Żłobicka

Tancerz, Sługa, Krasnoludek Żarłoczek Jan Chraboł

Akompaniator, Królewicz, Krasnoludek Nieśmiałek Miłosz Konieczny


PREMIERA 30 KWIETNIA 2011 


wiek odbiorców: od 4 lat
czas trwania: 1 godzina

To, że teatr, jak i powieść, ale i film, no i fotografia, oraz… dosyć już! – powiedzmy ogólnie – sztuka, by nie rozwlekać zbytnio tej listy, bywa zwierciadłem, w którym pięknie odzwierciedla się piękny, (albo i niepiękny) świat ludzi i rzeczy, to wiemy! Jeszcze i to wiemy, że w świetle ekranu i w blasku teatralnej sceny pięknie prezentują się, w zwierciadle wszelkich sztuk, odbicia oblicz pięknych królowych, królewien, dam… Magia zwierciadła panuje w baśni o Królewnie Śnieżce, ba, bez tego tajemniczego i zaczarowanego, elokwentnego zwierciadła w ogóle by tej baśni nie było… ale i sama Śnieżka, i baśń o niej, w ilu zwierciadłach sztuki się mnoży? W literaturze, w teatrze, w filmie… W lustrach słów, gestów, ruchów. W odbiciach odbić. W prawdziwych iluzjach…

Marta Guśniowska postanowiła pobawić się Królewną Śnieżką. Zabawa ta, to przemyślna gra. Przede wszystkim, jak to już na początku zauważyłem, odbywa się ona w teatrze, który staje się zwierciadłem nie tylko dla życia, ale i dla sztuki. Sztuka się przeto w sztuce przegląda (i podgląda zresztą również), życie przegląda się teatrze, a teatr gra, i czasem uczy grać, w sztukę życia. Gra w odbicia i w dystanse, gra w grę, sztuka gry w życie, w sztuce o grze w teatr. I w Królewnę Śnieżkę.

W Królewnie Śnieżce, w tej klasycznej wersji baśni braci Grimm, bardzo ważne są krasnoludki. Krasnoludki, w odróżnieniu od królowych, królewien i dam, są postaciami absolutnie baśniowymi, mieszkają głównie w bajkach, baśniach, opowieściach i powieściach – i ogólnie mówiąc – w wyobrażonym, sztucznym świecie sztuki. Piękne królowe, królewny i damy też tam mieszkają, ale czasami, spotkać je można także tu, w naszym zwyczajnym świecie; choć od czasów Księżniczki Diany wiadomo, że mogą, przynajmniej niektóre z nich, takie jak Diana, mieszkać tu, i tam na raz. W teatralnym świecie Królewny Śnieżki Marty Guśniowskiej, w wersji z naszego teatru, krasnoludki mieszkają sobie w fortepianie. Fortepian staje się przeto bardzo magicznym miejscem, którym tak naprawdę zawsze był, jest i będzie, o czym nas, mieszkańców ojczyzny Chopina, wielkiego muzycznego czarodzieja, nie trzeba zbytnio przekonywać…

                „Lingwistyczne“ (kresowe, polskie i ogólnopolskie), słowne poczucie humoru Marty Guśniowskiej, w przedziwny sposób wiąże się i jednoczy z poczuciem humoru jej słowackich i czeskich przyjaciół, jako że, spektakl wyreżyserował niezapomniany Petr Nosálek, a o oprawę plastyczną i scenografię zadbała Eva Farkašová. Przewrotne dialogi, osobliwe typy, w zabawnych, wręcz groteskowych sytuacjach : Niania: O tutaj… teraz w lewo… tylko niech się nie wywróci! Bo się kanapki z salcesonem wysypią… I koce się pobrudzą! A ja nie po to tak je wyszywała, żeby się teraz pobrudzić miały, ale po to, żeby Królewna namiastkę domu miała. O, ten tu na przykład ma wyszyty Zamek Królewski… Ten róże, jak w przyzamkowym ogrodzie… A ten moją gębę. Co by Królewna o mnie nie zapomniała… No ale niech się nie chwieje! Dwie nogi ma, to niech się stabilniej na nich trzyma…– a do tego piosenki, tańce, komiczne gagi – i fortepian z krasnoludkami. Nastrój sztuki współtworzą: muzyka, bardzo teatralna, (Piotra Krzysztofa Klimka) i równie „zakręcony”, teatralny ruch (dzieło Jacka Gębury). Dialogi, często stylizowane, anachroniczne; ale wesołe, okraszone aluzją, humorem i kalamburem. Dla dzieci i dla dorosłych. Teatr w teatrze, Zwierciadło i lustra. Odbicia odbić. Pyszna, szalona zabawa!

 

fot. Grzegorz Gajos