WNYK-(5)

autor Robert Jarosz

reżyseria Bogusław Kierc

scenografia Danuta Kierc

ruch sceniczny Michał Pietrzak

muzyka Jacek Wierzchowski


OBSADA:

Syn Miłosz Konieczny

Pies/Matka  Mariola Ordak-Świątkiewicz

Koleś/Ojciec Łukasz Bugowski

Ona/Suka/Suczka Aleksandra Mikołajczyk

Kobieta Anna Jarota


PRAPREMIERA 28 STYCZNIA 2012 

16 zł Ulgowy / 20 zł Normalny
wiek odbiorców: od 15 lat
czas trwania: 1 godzina 10 minut, film 35 minut

Jak głośno musi wyć w nastolatku serce, że ucieka na ulicę i zostaje psem.  Jaki ogień pali się w jego głowie, że na dnie basenu otwiera  usta w celu nieżycia. Co za ból trawi jego duszę, że gotów jest wymazać  swój świat,  popaść w nędzę, byle tylko wyrwać się z pułapki. I ruszyć przed siebie –  bez celu, ale z nadzieją. Tylko tyle. Aż tyle.
Bo w poprzednim życiu zabroniono mu czuć sobą.  Zabroniono mu kochać, więc znienawidził. Zabroniono mu być człowiekiem, więc został aniołem. Czyli psem. Ma lśniącą sierść i ostre zęby, poluje i umiera z głodu, kocha i umiera z miłości. I cały czas węszy za szczęściem. I za sensem swojego życia.

 

„Wnyk. Bez serc, bez ducha” – to kolejny wspólny projekt  Opolskiego Teatru Lalki i Aktora i TVP Opole. Poprzedni – „Nie płacz, Anno. Ukryte prawdy” – wywołał duży rezonans  i uruchomił kampanię społeczno-medialną w sprawie przemocy i uzależnień.  W 2011 roku został nagrodzony na 17 ogólnopolskim Przeglądzie i Konkursie regionalnych stacji TVP.

 

I tym razem proponujemy coś niezwykłego – przeżycie teatralne i gorący dokument w sprawie młodego życia, które spędza sen z powiek rodzicom i pedagogom. Bohater spektaklu i bohaterowie filmu –  to młodzi ludzie, którzy chcą wyrwać się ze świata pełnego ograniczeń, chcą żyć inaczej, często wbrew złym zasadom, które im wpajano. Ale to także samotni, zagubieni chłopcy, którzy stoją u progu bardzo symbolicznej dorosłości, czyli 18-tu lat.

 

Oto przed Państwem „Wnyk. Bez serc, bez ducha”. Dramat i dokument  w sprawie młodego życia, które po prostu chce żyć.

 

WYRÓŻNIENIA I NAGRODY

  • nagroda dla za tekst dla Roberta Jarosza
  • 18. Ogólnopolski Konkurs na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej (2012)
  • wyróżnienie za reżyserię dla Bogusława Kierca
  • 18. Ogólnopolski Konkurs na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej (2012)
  • II miejsce za doskonale ujęty problem psychologiczny, dynamiczną grę aktorską oraz za śmiałość zawartą w spektaklu
  • nagroda Młodzieżowego Jury 6 Festiwalu Sztuk Współczesnych dla Dzieci i Młodzieży KON-TEKSTY 2013 w Poznaniu
  • nagroda za sztukę „Wnyk” dla Roberta Jarosza – festiwal III Teatralna Karuzela w Łodzi (2013)

 

„Bez serc, bez ducha”

 

reżyseria  – Sylwia Nieckarz

zdjęcia – 
Wojciech Mandela

montaż  – Maciej Lubczański

udźwiękowienie  – Marcin Kobza

Produkcja 
- TVP Opole

 

W filmie umieściłam lekcję etyki, którą prowadzi bardzo doświadczony pedagog, obcujący na co dzień z tak zwaną trudną młodzieżą. Toczą się niezwykle poważne, trudne rozmowy o życiu, o wartościach, o marzeniach.  Młodzi ludzie konfrontują własne przemyślenia z pytaniami, które stawia ich nauczyciel, opowiadają o  życiowych perypetiach. Z uwagą słuchałam wypowiedzi, pytałam o to, co jest dla nich ważne, czego pragną najbardziej.

 

Bohaterowie filmu to zagubieni młodzi ludzie, którzy chcieli  wyrwać się ze świata pełnego ograniczeń, żyć inaczej niż rodzice, często wbrew  zasadom, które im wpajano. 
Los napisał im różne scenariusze.  Albo spotyka ich pasmo klęsk, nieudanych wyborów, frustracji. Albo stosują przemoc, stają się agresywni,  odurzają się, dopuszczają kradzieży, uciekają z domu.  Nie uświadamiają sobie konsekwencji dorastania w chorej rodzinie, co jeszcze bardziej gmatwa ich życie.

 

Pokazuję bohaterów, którzy szukają  tożsamości. To się dzieje naprawdę, to nie fikcja, ale fakty. Chcę, aby film dotknął problemów młodych ludzi, pobudził do myślenia, otworzył rodzicom oczy. „Bez serc, bez ducha” to także  próba portretu młodego pokolenia, pytanie o wartości, którymi młodzi dziś się kierują. O uczucia, które wyrażają, przekazują.

 

Sylwia Nieckarz