Mariolu, gratulujemy!

Mariola Ordak-Świątkiewicz - aktorka uwielbiana i podziwiana przez publiczność. Stworzyła niezapomniane role, które wzruszały, rozbawiały, przyprawiały o dreszcze.

Była m.in.
- bezwzględną tytułową Balladyną
- impulsywną Małgorzatą ("Iwona, księżniczka Burgunda")
- wrażliwą Myszą ("Mała Mysz i Słoń do pary")
- rozbawiającym do łez Pingwinem ("Na arce o ósmej")
- troskliwą Panią Zwierzyńską ("Mała draka o zwierzakach"). 

Prezentowała talent wokalno-taneczny w „Mr Scrooge'u”, a nawet operetkowy w „Miłości do trzech pomarańczy”. Jednocześnie zagrała ojca i matkę Jima Morrisona. W„Pingwiniu” – choć była jedna, to było jej pięć (Uchatka, Mewa, Orka, Kryl, Fala). Grała i Królewnę i Wiedźmę. Animowała Gorylem, Tygrysem, Krokodylem i… Kukułką. Ale swoje mistrzostwo pokazała w niezapomnianym „Nie płacz, Anno”. Wybitna rola, której oddała całe serce i pokazała najpełniejszy obraz swoich aktorskich możliwości.

Mariola Ordak-Świątkiewicz to także reżyserka. Nasi widzowie zobaczyli w jej reżyserii „Baśń o rycerzu bez konia”, dwie części „Psiakościa”, „Calineczkę” i „Pingwinia”, w którym również wystąpiła.


Mariolu!
Gratulujemy Ci 25 lat na scenie i prosimy o więcej!
Zagrałaś piękne role i jeszcze wiele w Twoim wykonaniu chcemy oglądać. Żyj 100 lat, graj 100 lat! Niech każda rola, każda lalka i każda opowiedziana historia, przynosi Ci spełnienie oraz inspiruje kolejne pokolenia widzów. Gratulacje i wszystkiego najpiękniejszego!


--- 

Nagrody i odznaczenia

·       2001
- Opole - XX Ogólnopolski Festiwal Teatrów Lalek - wyróżnienie za rolę Świnki w spektaklu "Czy mogę stworzyć świat" reż. Krystian Kobyłka
·       2002
- Złota Maska (Opole) za rolę Świnki w spektaklu "Czy mogę stworzyć świat?" reż. Krystian Kobyłka
·       2007
– Nagroda Prezydenta Miasta Opola - nagroda promocyjna dla twórców młodych i jeszcze mniej znanych
·       2007
- Opole – XXIII Ogólnopolski Festiwal Teatrów Lalek - nagroda za rolę Matki bosko z siedmi miecami w przedstawieniu "Spowiedź w drewnie. Żywoty świętych " reż. Krystian Kobyłka
·       2008
- Bańska Bystrzyca - Festiwal Teatralny - Grand Prix dla przedstawienia "Drums - 4 dance(s)" z Opolskiego Teatru Lalki i Aktora reż. Mariola Ordak-Świątkiewicz i Krystian Kobyłka
·       2008
- Kair - 20. Międzynarodowy Festiwal Teatrów Eksperymentalnych - Nagroda Publiczności dla przedstawienia "Drums - 4 dance(s)" reż. Mariola Ordak-Świątkiewicz i Krystian Kobyłka
·       2009 -
Opole - XXIV Ogólnopolski Festiwal Teatrów Lalek - Zespołowa Nagroda Aktorska za role w przedstawieniu "Iwona, księżniczka Burgunda" reż. Marián Pecko
·       2009
- Toruń - XVI Międzynarodowy Festiwal Teatrów Lalek Spotkania - nagroda w kategorii "rola kobieca" za rolę Królowej Małgorzaty w przedstawieniu "Iwona, księżniczka Burgunda” reż. Marián Pecko
·       2010
- Radom - IX Międzynarodowy Festiwal Gombrowiczowski - Zespołowa Nagroda Aktorska za role w przedstawieniu "Iwona, księżniczka Burgunda" reż. Marián Pecko
·       2012
- Opole - Złota Maska - nagroda za reżyserię przedstawienia "Psiakość. Musical o zwierzęcej miłości" z Opolskiego Teatru Lalki i Aktora

Mariola Ordak-Świątkiewicz zatrudniona jest od 17.08.1999 r. w Opolskim Teatrze Lalki i Aktora im. A. Smolki. W 1999r. ukończyła Akademię Sztuk Teatralnych im. St. Wyspiańskiego w Krakowie Wydział Lalkarski we Wrocławiu i otrzymała tytuł magistra sztuki w zakresie aktorstwa lalkarskiego.

Wystąpiła w następujących produkcjach teatralnych:

Teatr im. Stefana Jaracza w Olsztynie 
·       1995 rok – „Złota Kaczka” Mirosława Łebkowskiego i Stanisława Wernera
PWST Kraków - Filia we Wrocławiu
·       1998 rok – „Mały Książę” Antoine'a de Saint-Exupéry'ego w reżyserii Aleksandra Maksymiaka
·       1999 rok -  „All you need …” Krystyny Chołoniewskiej w reżyserii Piotra Tomaszuka

Opolski Teatr Lalki i Aktora im. A. Smolki 
·      
1999 rok – „Sen” autorstwa i w reżyserii Zygmunta Smandzika
·       1999 rok – „Królowa krainy śniegu” autorstwa i w reżyserii Zbigniewa Lisowskiego
·       2000 rok – „O diabełku Widełku” wg Pierre’a Gripariego w reżyserii Lecha Chojnackiego
·       2001 rok – „Czy mogę stworzyć świat?” Pierre’a Gripariego w reżyserii Krystiana Kobyłki
·       2001 rok – „Szewczyk Dratewka” Marii Kownackiej w reżyserii Aleksandra Maksymiaka
·       2002 rok – „Smok Kuba” Mariusza Kozubka w reżyserii Lecha Chojnackiego
·       2002 rok – „O Rudej Lisicy i Ognistym Ptaku” Jana Jilka w reżyserii Petra Nosalka
·       2003 rok – „Jak Matołusz poszedł szukać Olbrzyma” Tankreda Dorsta i Ursuli Ehler w reżyserii Krystiana Kobyłki
·       2003 rok – „Kasztanka” Antoniego Czechowa w reżyserii Aleksieja Leliawskiego
·       2004 rok – „Bestia i Piękna” Stanisława Grochowiaka w reżyserii Aleksandra Maksymiaka
·       2004 rok – „Misterium drogi św. Wojciecha” w reżyserii Petra Nosálka
·       2005 rok – „Słowik” Hansa Christiana Andersena w reżyserii Aleksieja Leliawskiego
·       2005 rok – „Mr Scrooge” Karola Dickensa w reżyserii Mariána Pecko
·       2006 rok – „Balladyna” Juliusza Słowackiego w reżyserii Petra Nosálka
·       2006 rok – „Krucy-tyrk” wg Gustawa Morcinka w reżyserii Wiesława Hołdysa
·       2006 rok – „Księga dżungli” Rudyarda Kiplinga w reżyserii Jerzego Bielunasa
·       2007 rok – „Ondyna” Jeana Giraudoux w reżyserii Mariána Pecko
·       2007 rok – „Spowiedź w drewnie. Żywoty świętych” Jana Wilkowskiego          w reżyserii Krystiana Kobyłki
·       2008 rok – „Burza” Williama Shakespeare'a w reżyserii Aleksandra Maksymiaka
·       2009 rok – „Guliwer” Jonathana Swifta w reżyserii Aleksieja Leliawskiego
·       2009 rok – „Iwona,  księżniczka Burgunda” Witolda Gombrowicza w reżyserii Mariána Pecko
·       2009 rok – „Miłość do trzech pomarańczy” Joanny Walter w reżyserii Pawła Aignera
·       2010 rok – „Tygrys Pietrek” Hanny Januszewskiej w reżyserii Krystiana Kobyłki
·       2010 rok – „Śpiąca królewna” autorstwa i w reżyserii Aleksandra Maksymiaka
·       2011 rok – „Nie płacz, Anno” Juliusa Meinholma w reżyserii Mariána Pecko
·       2011 rok – „Królewna Śnieżka” Marty Guśniowskiej w reżyserii Petra Nosálka
·       2012 rok – „Wnyk” Roberta Jarosza w reżyserii Bogusława Kierca
·       2012 rok – „Brzydkie kaczątko” Hansa Christiana Andersena w reżyserii Krystiana Kobyłki
·       2012 rok – „Opowieści o Piesku i Kotce” Josefa Čapka i Emilii Hoffmanowej w reżyserii Mariána Pecko
·       2013 rok – „Morrison/Śmiercisyn” Artura Pałygi w reżyserii Pawła Passiniego
·       2013 rok – „W 80 dni dookoła świata po stu latach” autorstwa i w reżyserii Jerzego Bielunasa
·       2014 rok – „35 maja” Ericha Kästnera w reżyserii Pawła Aignera
·       2014 rok – „Szpak Fryderyk” Rudolfa Herfurtnera w reżyserii Pawła Aignera
·       2015 rok – „Szewczyk Dratewka” Marii Kownackiej w reżyserii Aleksandra Maksymiaka
·       2015 rok – „Na Arce o ósmej” Ulricha Huba w reżyserii Mariána Pecko
·       2016 rok – „Smacznego, proszę Wilka…” Marty Guśniowskiej w reżyserii Mariána Pecko
·       2016 rok – „Mała Mysz i Słoń do pary” Marty Guśniowskiej w reżyserii Agaty Kucińskiej
·       2017 rok – „Hokus pokus, czary mary... i Król” Marty Guśniowskiej w reżyserii Pawła Aignera
·       2018 rok – „Mała draka o zwierzakach” Maliny Prześlugi w reżyserii Ewy Piotrowskiej
·       2019 rok – „Dziennik Anne Frank” Anny Frank w reżyserii Mariána Pecko
·       2019 rok – „Tygrys Pietrek” Hanny Januszewskiej w reżyserii Krystiana Kobyłki
·       2019 rok – „Tchórzofretka” Marty Guśniowskiej w reżyserii Marty Streker
·       2022 rok – „Ja goryl, Ty człowiek” Elżbiety Chowaniec w reżyserii Marka Zákostelecký'ego
·       2023 rok – „Brzechwatorium” Jana Brzechwy w reżyserii Mariána Pecko
·       2024 rok – „Pingwiń” Marty Guśniowskiej w reżyserii Marioli Ordak-Świątkiewicz
·       2024 rok – „Ja, Hamlet” scenariusz i reżyseria Anna Wieczorek
·       2025 rok – „Jaszczurunia” Marty Guśniowskiej w reżyserii w reżyserii Marka Zákostelecký'ego

Wyreżyserowała następujące produkcje teatralne:

Teatr Lalki i Aktora w Wałbrzychu
·     2007 rok – „Szklana góra” Bogumiły Rzymskiej
·     2008 rok – „Wariat i zakonnica” Stanisława Ignacego Witkiewicza
·     2010 rok – „Alicja w Krainie Czarów” Lewisa Carrolla
·     2010 rok – „Balladyna” Juliusza Słowackiego
·     2013 rok – „Królestwo Koralowej Rafy” Marty Guśniowskiej
·     2014 rok – „Wariat i zakonnica” Stanisława Ignacego Witkiewicza

 Olsztyński Teatr Lalek  
·     2016 rok – „Psiakość. Musical o zwierzęcej miłości”

 Teatr im. Jana Kochanowskiego w Opolu
·     2008 rok – „Aktorzy prowincjonalni” – reżyseria teatru lalek

Opolski Teatr Lalki i Aktora im. Alojzego Smolki w Opolu 
·     2006 rok – „Baśń o Rycerzu bez Konia” Marty Guśniowskiej
·     2007 rok – „DRUMS - 4 dance/s/” (współreżyseria wraz z Krystianem Kobyłką)
·     2008 rok – „Calineczka” Marty Guśniowskiej
·     2011 rok – „Psiakość. Musical o zwierzęcej miłości” Marty Guśniowskiej
·     2013 rok – „Psiakość 2, czyli Kostka została rzucona” Marty Guśniowskiej
·     2017 rok – „Tancerka” Artura Pałygi
·     2020 rok – „Psiakość. Musical o zwierzęcej miłości” Marty Guśniowskiej – wznowienie
·     2024 rok – „Pingwiń” Marty Guśniowskiej.

---
fot. Anna Molokanova, Grzegorz Gajos, Rafał Mielnik, Krzysztof Ścisłowicz 



Mariola - zdjecie portretowe

Pierwszy raz w teatrze?

  • Rezerwacji można dokonać mailowo lub telefonicznie w Biurze Obsługi Widzów. Telefonicznie pod nr 774543796 lub 774079056. Mailowo na adres bow@teatrlalki.opole.pl. Rezerwacje dokonywane drogą mailową, ważne są dopiero po otrzymaniu maila z potwierdzeniem. Zarezerwowane bilety należy wykupić w kasie biletowej, najpóźniej w dniu spektaklu na 45 min przed jego rozpoczęciem.

  • Budynek Teatru mieści się przy ulicy Kośnego 2a, nieopodal Galerii Handlowej Solaris, przy której znajdują się przystanki autobusowe: nr 290 Plac Kopernika – Uniwersytet oraz nr 287 Plac Kopernika – Sienkiewicza. W okolicy Teatru nie ma bezpłatnego parkingu. Najbliższe parkingi płatne znajdują się na ulicy Kośnego, Grunwaldzkiej i na Placu Teatralnym, a także w Galerii Handlowej Solaris.

  • Teatr posiada trzy sceny, na których odbywają się przedstawienia. Są to: Duża Scena, Mała Scena i Scena na Piętrze. Duża Scena i Scena na Piętrze znajdują się w budynku głównym Teatru. Wejście na Małą Scenę znajduje się w podwórku Teatru. Na każdym bilecie wstępu, przy tytule spektaklu znajduje się oznaczenie, na której scenie jest prezentowany spektakl. Zawsze też możesz zapytać o drogę w kasie Teatru ;)
  • Absolutnie nie. Używanie telefonu podczas spektaklu, przeszkadzałoby innym widzom i aktorom na scenie. Dlatego przed wejściem na widownię upewnij się, że dźwięk w telefonie jest wyłączony. W czasie spektaklu nie scrolluj ekranu, ani nie rób zdjęć – światło telefonu przeszkadza tak samo, jak rozmowa!
  • Bilet zakupiony stacjonarnie w kasie biletowej można zwrócić na podstawie paragonu najpóźniej na jeden dzień przed spektaklem. Bilety zakupione on-line nie podlegają zwrotowi. Jeżeli spektakl zostanie odwołany z winy Teatru (np. z powodu choroby aktora), każdemu widzowi przysługuje zwrot.

  • Bilet można kupić internetowo lub stacjonarnie. Zakup biletu on-line możliwy jest za pośrednictwem naszej strony sprzedażowej www.bilety.teatrlalki.opole.pl. Po dokonaniu transakcji, otrzymasz potwierdzenie na wskazany adres mailowy. Potwierdzenie nie jest biletem wstępu. Bilet otrzymasz w kasie biletowej, po który należy się zgłosić przed rozpoczęciem spektaklu. Przy odbiorze wystarczy podać nazwisko, na jakie została dokonana transakcja. Stacjonarnie, bilety można zakupić w kasie biletowej płacąc gotówką lub kartą płatniczą.
  • Niestety nie. Po rozpoczęciu przedstawienia nie ma możliwości wejścia na widownię. Widzowie spóźnieni nie zostaną wpuszczeni na widownię i nie przysługuje im zwrot za bilety.
  • W większości spektakli tak. Wówczas miejsca, które należy zająć, są wskazane na Twoim bilecie. Jeśli zaś na bilecie znajduje się dopisek „miejsca nienumerowane”, nasza bileterka wskaże miejsce, które należy zająć.
  • Nie. W trakcie spektaklu, takie zachowanie przeszkadzałoby widzom i aktorom. W Teatrze nie ma także żadnej kawiarni ani punktu gastronomicznego.
  • Tak. Budynek Teatru wyposażony jest w materiały pomocnicze takie jak: plany tyflograficzne, tabliczki dotykowe, dotykowo-dźwiękowe płytki podłogowe czy pętlę indukcyjno-stanowiskową zaistalowaną przy kasie biletowej. W obrębie scen i widowni nie istnieją bariery architektoniczne, które uniemożliwiały uczestnictwo w ofercie osobom z niepełnosprawnościami. Budynek wyposażony jest w windę. Widownia Dużej Sceny posiada miejsca przeznaczone dla wózków (specjalne „luki” w rzędach widowni). Widownia Małej Sceny posiada ruchowy rząd „0” umożliwiający wymianę fotela na wózek. Widownia Sceny na Piętrze ma formułę zmienną, która pozwala na dostosowanie jej każdorazowo do konkretnego wydarzenia. Na terenie Teatru nie istnieją przeszkody w infrastrukturze, w postaci np. krawężników czy stromych zjazdów/ podjazdów. Dodatkowo, Duża Scena posiada pętlę induktofoniczną. Osoby z niepełnosprawnościami mają możliwość uczestnictwa w ofercie z psem asystującym.