PASTORALKI-4

według Tytusa Czyżewskiego

opracowanie tekstu Tadeusz Pajdała

reżyseria Krystian Kobyłka

scenografia Andrzej Czyczyło

muzyka Andrzej Zarycki


OBSADA:

Tadeusz Rudnicki


PREMIERA 13 GRUDNIA 1992

Pasterskie misterium w drewnie

Tak jak niezwykłe jest miejsce, gdzie grane są Pastorałki kościółek w opolskim skansenie, tak i niezwykła jest kreowana przez Tadeusza Rudnickiego postać ni to pasterza, ni to proroka, okutanego w gruby kożuch, z długą brodą i workiem na plecach. Przychodzi, aby głosić Dobrą Nowinę o narodzinach Jezusa. Wewnątrz kościółka panuje półmrok. Gdzieniegdzie płonące świeczki, w powietrzu unosi się zapach kadzidła.

 

Na środku stoi ogromny drewniany stół-ołtarz i zarazem scena dla misterium. Pasterz wyjmuje z worka stajenkę, a przed nią, na stole ustawia strugane figurki aniołów, bydlątek, ptaszków. Jego mocny głos przepełniony jest radością, miłością i franciszkańską dobrocią. „Pastorałki” to dla Rudnickiego nie tylko przedstawienie, to także Bożonarodzeniowe spotkanie z ludźmi. Z widzami, z rodziną i tymi wszystkimi, którzy zostali gdzieś daleko w piaskach jego rodzinnego Wołynia.

 

PODRÓŻE ARTYSTYCZNE:

Finlandia (1994), Ukraina (1996), Dania (1996),Szwecja (1996), 
Hiszpania (1998),Włochy (1997, 1998), Niemcy (1997), Jugosławia (1997), Czechy (1999),  Słowacja (1999), Włochy (2005)